آغاز امید بخش هنر چیدمان در اصفهان

به گزارش روابط عمومی سازمان زیباسازی شهرداری اصفهان، فرشته عالمشاه، هنرمند چندرسانه ای معتقد است که: «چیدمان به طور کلی از قراردادن مجموعه ای از المان ها یا ابژه ها در کنار هم به وجود می آید که در کل مجموعه ای دارای مفهوم را می سازد». نقطه آغاز چیدمان و هنرمفهومی به گفته او: «بعد از دوره مینی مالیسم از 1960 آغاز شد. از زمانی که رویکرد هنرمندان رویکردی اعتراضی به حضور همه آثار به شکل یک نواخت در قالب ایسم های مختلف در گالری ها بود.» به این ترتیب، هنرمندان ساختارشکنی می کنند و بر نکات مهمی انگشت می گذارند، از جمله اینکه« آنها خواستند تا آزادی شخصی و فردی به دست بیاورند، به همین خاطر ارائه آثارشان را از قالب هایی مثل نقاشی، مجسمه سازی و... خارج کردند و فضا را به نوع دیگر وارد آثارشان کردند. همچنین به حضور مخاطب و نقش آفرینی او در اثر اهمیت بیشتری بخشیدند.» اینجاست که به گفته این هنرمند چندرسانه ای«هنرمندان به پیکر هنرمند به عنوان ابزار خلق اثر نگاه کردند و به این ترتیب، تغییرات بنیادینی ایجاد کردند. یکی از آن دسته هایی که در این زمینه مورد توجه قرار گرفت و بسیار اجراشد، چیدمان یا اینستالیشن است.» به گفته عالمشاه، این دست از هنرها مانند چیدمان ویدئو آرت و.... بسیار مفهوم گرا هستند. به تعبیری«هنرمند می کوشد تا با لایه های مفهومی ایجاد شده در اثر، پیامش را به مخاطب مخابره کند و به این واسطه ذهن او را درگیر معنایابی کند.» در این میان، پروسه اثر به اندازه نتیجه اثر اهمیت دارد و فضا، نوع نگاه و رویکرد هنرمند به خلق آن، میزان مشارکت مخاطب و ... نیز بسیار مهم است. او با اشاره به هنر شهری و اجرا و انتقال مفاهیم، ادامه می دهد: «چیدمان های شهری به لحاظ بصری توانایی تاثیرگذاری بسیاری دارد. مثلا پیش از این پیام های که باید به شهروندان انتقال داده می شد، بیشتر از طریق چاپ بنر یا دیوار نوشته ها بود اما مسئله اینجاست که تاثیر گذاری لازم را نداشت اما اکنون که در عصر انفجار اطلاعات هستیم، باید به شیوه دیگری عمل کنیم.» او این شیوه را در ارائه و اجرای هنرمفهومی در سطح شهر می داند و معتقد است که«خاصیت چیدمان های شهری مفهوم گرا این است که ذهن مخاطب را به جستجو وا می دارد و زمانی جذابتر خواهد شد که مخاطب را به چالش بکشد» به این ترتیب، علاوه بر اینکه مخاطب از طریق چشم هایش درگیر می شود، مغز او نیز شروع به تجزیه و تحلیل آن اثر می کند و او را وامی دارد تا به گفته این هنرمند چندرسانه ای«مخاطب اثر را لمس کند وبا آن مواجه شود. اینگونه مفهوم در ذهن او حک می شود و به این ترتیب، به تعداد مخاطب ها، تاویل های مختلفی به وجود می آید.» عالمشاه همچنین معتقد است: « آثاری که هم اکنون در سطح شهر اجرا شده یا در حال اجرا هستند، یک آغاز امید بخش هستند. اما اینکه واقعا رویکرد شهر را به سوی چیدمان های شهری سوق دهیم و رویکرد هنر شهری را به سوی هنر معاصر ببریم و از این طریق بتوانیم پیام های مان را بهتر به مخاطب انتقال دهیم، آموزشی گسترده خواهد بود زیرا به مرور زمان توقع و درک هنری مردم بالا می رود. بنابراین، فکر می کنم این آثار به مثابه پله هایی هستند که باید روی آنها بحث کرد تا توقعات بالاتر برود.» به نظر او اگر این امکان به همه هنرمندان به صورت مساوی داده شود، به ارائه آثار خلاقه ای می انجامد که یکی از وجوه مهم آنها، عمومی شدن این هنر و معانی مستتر در آن است. این مسئله علاوه بر آنکه بعد آموزشی مهمی را در برمی گیرد، می تواند مقدمه ای برای ورود اصفهان به چیدمان های شهری در شهرهای جهان باشد.»


کد محتوا 45332